اگر تو خشمگنی ای پسر و گر خشنود

نصیب دوزخ اگر طلق بر خود انداید

چنان درو جهد آتش که چوب نفط اندود

قلم به طالع میمون و بخت بد رفتست

گنه نبود و عبادت نبود و بر سر خلق

نبشته بود که ناجیست و آن ماخوذ

مقدرست که از هر کسی چه فعل آید