خاک مصر طرب انگیز نبینی که همان

که عیونست و جفونست و خدودست و قدود

این همان چشمه خورشید جهان افروزست

که همی تافت بر آرامگه عاد و ثمود

خاک مصرست ولی بر سر فرعون و جنود

دنیی آن قدر ندارد که بدو رشک برند

ای برادر که نه محسود بماند نه حسود