تا جان نازنین که برآید کجا رود

دنیا حریف سفله و معشوق بیوفاست

چون می رود هر آینه بگذار تا رود

اینست حال تن که تو بینی به زیر خاک

بر سایبان حسن عمل اعتماد نیست

سعدی مگر به سایه لطف خدا رود

یارب مگیر بنده مسکین و دست گیر