ابله چرا نخفتی بر بوریای خویش

دزد از جفای شحنه چه فریاد می کند

گو گردنت نمی زند الا جفای خویش

خونت برای قالی سلطان بریختند

گر هر دو دیده هیچ نبیند به اتفاق

بهتر ز دیده ای که نبیند خطای خویش

چاهست و راه و دیده بینا و آفتاب