شهوت آتشگاه جانست و هوا زنار دل

عمرها در سینه پنهان داشتیم اسرار دل

نقطه سر عاقبت بیرون شد از پرگار دل

گر مسلمانی رفیقا دیر و زنارت کجاست

آخر ای آیینه جوهر، دیده ای بر خود گمار

صورت حق چند پوشی در پس زنگار دل

این قدر دریاب کاندر خانه خاطر، ملک