نگذرد تا صورت دیوست بر دیوار دل

آخر ای آیینه جوهر، دیده ای بر خود گمار

صورت حق چند پوشی در پس زنگار دل

این قدر دریاب کاندر خانه خاطر، ملک

ملک آزادی نخواهی یافت و استغنای مال

هر دو عالم بنده خود کن به استظهار دل

در نگارستان صورت ترک حفظ نفس گیر