حور عینم تا کی آخر بار اهریمن کشم

بس که دنیا را کمر بستم چو مور دانه کش

مدتی چون موریانه روی در آهن کشم

روح پاکم چند باشم منزوی در کنج خاک

لاله در غنچه ست تا کی خار در پهلو نهم

دوست در خانه ست تا کی رطل بر دشمن کشم

وه که گر با دوست دریابم زمان ماجرا