ای بسا آب که بر آتش دوزخ ریزیم

باغ فردوس میارای که ما رندان را

سر آن نیست که در دامن حور آویزیم

ور به زندان عقوبت بری از دیده شوق

رنگ زیبایی و زشتی به حقیقت در غیب

چون تو آمیخته ای با تو چه رنگ آمیزیم

سعدیا قوت بازوی عمل هست ولیک