گر برانی به گناهان قبیح از در خویشم

به خداوندی و فضلت که نظر بازنگیری

درد پنهان به تو گویم که خداوند کریمی

یا نگویم که تو خود واقف اسرار ضمیری

هم به درگاه تو آیم که لطیفی و خبیری

گر به نومیدی ازین در برود بنده عاجز

دیگرش چاره نماند که تو بی شبه و نظیری