نباید گر بسوزندت که فریاد از تو برخیزد

به نزدیکت بسوزاند مگر کز دور بنشینی

عقابان می درد چنگال باز آهنین پنجه

تو را بازی همین باشد که چون عصفور بنشینی

اگر خواهی که چون پروانه پیش نور بنشینی

گرت با ما خوش افتادست چون ما لاابالی شو

نه یاران مست برخیزند و تو مستور بنشینی