چندین امل چه پیش نهی، مرگ در قفا؟

ما را به نوشداروی دشمن امید نیست

وز دست دوست گر همه زهرست مرحبا

ای پای بست عمر تو، بر رهگذار سیل

در کوه ودشت هر سبعی صوفیی بدی

گر هیچ سودمند بدی صوف بی صفا

پهلوی تن ضعیف کند پشت دل قوی