بخور ببخش که دنیا به هیچ کار نیاید

که چون تو عاقل و هشیار پرورند بنین را

در سخن به دو مصرع چنان لطیف ببندم

که شاید اهل معانی که ورد خود کند این را

جز آنکه پیش فرستند روز بازپسین را