چون دیگران ز دل نروی گر روی ز چشم

ما جمله دیده بر ره و انگشت بر حسیب

از دست قاصدی که کتابی به من رسد

در پای قاصد افتم و بر سر نهم کتیب

کاندر میان جانی و از دیده در حجیب

امید روز وصل دل خلق می دهد

ورنه فراق خون بچکانیدی از نهیب