در بوستانسرای تو بعد از تو کی شود

کاندر میان جانی و از دیده در حجیب

امید روز وصل دل خلق می دهد

ورنه فراق خون بچکانیدی از نهیب

خندان انار و، تازه به و، سرخ روی سیب؟

این عید متفق نشود خلق را نشاط

عید آنکه بر رسیدنت آذین کنند و زیب