گر اهل معرفتی دل در آخرت بندی

مقسمت ندهد روزیی که ننهادست

خدای راست بزرگی و ملک بی انباز

به دیگران که توبینی به عاریت دادست

نه در خرابه دنیا که محنت آبادست

به خاک بر مرو ای آدمی به کشی و ناز

که خاک پای تو همچون تو آدمی زادست