به عمل کار برآید به سخندانی نیست

حاصل عمر تلف کرده و ایام به لغو

گذرانیده، بجز حیف و پشیمانی نیست

سعدیا گرچه سخندان و مصالح گویی

تا به خرمن برسد کشت امیدی که تراست

چاره کار بجز دیده بارانی نیست

گر گدایی کنی از درگه او کن باری