که گدایان درش را سر سلطانی نیست

تا به خرمن برسد کشت امیدی که تراست

چاره کار بجز دیده بارانی نیست

گر گدایی کنی از درگه او کن باری

یارب از نیست به هست آمده صنع توایم

وانچه هست از نظر علم تو پنهانی نیست

گر برانی و گرم بنده مخلص خوانی