ناامید از در لطف تو کجا شاید رفت؟

وانچه هست از نظر علم تو پنهانی نیست

گر برانی و گرم بنده مخلص خوانی

روی نومیدیم از حضرت سلطانی نیست

تو ببخشای که درگاه تو را ثانی نیست

دست حسرت گزی ار یک درمت فوت شود

هیچت از عمر تلف کرده پشیمانی نیست