که بازماند ازو در جهان به نیکی یاد

جهان بر آب نهادست و زندگی بر باد

غلام همت آنم که دل بر او ننهاد

جهان نماند و خرم روان آدمیی

سرای دولت باقی نعیم آخرت است

زمین سخت نگه کن چو می نهی بنیاد

کدام عیش درین بوستان که باد اجل