بعد از خدای هرچه پرستند هیچ نیست

بازی رکیک بود که موشی شکار کرد

ما اعتماد بر کرم مستعان کنیم

کان تکیه باد بود که بر مستعار کرد

بی دولت آنکه بر همه هیچ اختیار کرد

وین گوی دولتست که بیرون نمی برد

الا کسی که در ازلش بخت یار کرد