سالها رفت مگر عقل و سکون آموزد

تا نگویی که ز مستی به خبر بازآمد

دل بی خویشتن و خاطر شورانگیزش

همچنان یاوگی و تن به حضر بازآمد

تا چه آموخت کز آن شیفته تر بازآمد

عقل بین کز بر سیلاب غم عشق گریخت

عالمی گشت و به گرداب خطر بازآمد