بر گنهکار نگیرد چو ز در بازآمد

میلش از شام به شیراز به خسرو مانست

که به اندیشه شیرین ز شکر بازآمد

جرمناکست ملامت مکنیدش که کریم

چه ستم کو نکشید از شب دیجور فراق

تا بدین روز که شبهای قمر بازآمد

بلعجب بود که روزی به مرادی برسید