دختر بکر ضمیرش به یتیمی پس از این

تا بدین روز که شبهای قمر بازآمد

بلعجب بود که روزی به مرادی برسید

فلک خیره کش از جور مگر بازآمد

جور بیگانه نبیند که پدر بازآمد

نی چه ارزد دو سه خر مهره که در پیله اوست

خاصه اکنون که به دریای گهر بازآمد