هوادار نکورویان نیندیشد ز بدگویان

که همچون ذره در مهرش گرفتار هوا ماند

تحمل چاره عشقست اگر طاقت بری ور نی

که بار نازنین بردن به جور پادشا ماند

بیا گر روی آن داری که طعنت در قفا ماند

اگر قارون فرود آید شبی در خیل مهرویان

چنان صیدش کنند امشب که فردا بینوا ماند