که دشنام از لب لعلت به شیرین تر دعا ماند

تو در لهو و تماشایی کجا بر من ببخشایی

نبخشاید مگر یاری که از یاری جدا ماند

جوابم گوی و ز جرم کن به هر تلخی که می خواهی

دری دیگر نمی دانم که روی از تو بگردانم

مخور زنهار بر جانم که دردم بی دوا ماند

ملامتگوی بیحاصل نداند درد سعدی را