جمال محفل و مجلس امام شرع رکن الدین

مگر وقتی که در کویی به رویی مبتلا ماند

اگر بر هر سر کویی نشیند چون تو بت رویی

بجز قاضی نپندارم که نفسی پارسا ماند

که دین از قوت رایش به عهد مصطفی ماند

کمال حسن تدبیرش چنان آراست عالم را

که تا دوران بود باقی برو حسن ثنا ماند