تو آن جواد زمانی کز ازدحام عوام

کزین دیار نه فرخ و نه آشیان ماند

ضرورتست که نیک کند کسی که شناخت

که نیکی و بدی از خلق داستان ماند

درت به مشرب شیرین کاروان ماند

به روزگار تو هرجا که صاحب صدریست

ز هول قدر تو موقوف آستان ماند