چشم حاسد که نخواهد که ببیند محسود

ور حسود از سر بی مغز، حدیثی گوید

طهر مریم چه تفاوت کند از خبث یهود؟

چاره ای نیست بجز دیدن و حسرت خوردن

ای که در وصف نیاید کرم اخلاقت

ور بگویند وجوهش نتوان گفت و حدود

حسرت مادر گیتی همه وقت این بودست