باش تا غنچه سیراب دهن باز کند

به در آید که درختان همه کردند نثار

آدمی زاده اگر در طرب آید نه عجب

سرو در باغ به رقص آمده و بید و چنار

بامدادان چو سر نافه آهوی تتار

مژدگانی که گل از غنچه برون می آید

صد هزار اقچه بریزند درختان بهار