به قدر کن که نه اطلس کمست در بازار

مخالط همه کس باش تا بخندی خوش

نه پای بند یکی کز غمش بگریی زار

به خد اطلس اگر وقتی التفات کنی

مثال اسب الاغند مردم سفری

نه چشم بسته و سرگشته همچو گاو عصار

کسی کند تن آزاده را به بند اسیر؟