وگر به بند بلای کسی گرفتاری

چرا خسیس کنی نفس خویش را مقدار؟

خنک کسی که به شب در کنار گیرد دوست

چنانکه شرط وصالست و بامداد کنار

گناه تست که بر خود گرفته ای دشوار

مرا که میوه شیرین به دست می افتد

چرا نشانم بیخی که تلخی آرد بار؟