که این چو دانه نارست و آن چو شعله نار

به مشک سوده محلول در عرق ماند

که بر خریر نویسد کسی به خط غبار

لبش ندانم و خدش چگونه وصف کنم

چو در محاورت آید دهان شیرینش

کجا شدند تماشا کنان شیرین کار

نسیم صبح بر اندام نازکش بگذشت