فدای پایش اگر قاطعست وگر واصل

به خال مشکین بر خد احمرش گویی

نهاده اند بر آتش به نام من فلفل

سر عزیز که سرمایه وجود منست

ز هرچه هست گزیرست ناگزیر از دوست

ز دوست مگسل و از هرچه در جهان بگسل

دوای درد مرا ای طبیب می نکنی