کنون هوای عمل می زند کبوتر نفس

دریغ زور جوانی که صرف شد به محال

زمان توبه و عذرست و وقت بیداری

که پنج روز دگر می رود به استعجال

که دست جور زمانش نه پر گذاشت نه بال

چنان شدم که به انگشت می نمایندم

نماز شام که بر بام می روم چو هلال