مرا به صبحت نیکان امید بسیارست

که دست گیری و رحمت کنی علی الاجمال

رهی نمی برم و چاره ای نمی دانم

بجز محبت مردان مستقیم احوال

که مایه داران رحمت کنند بر بطال

بود که صدرنشینان بارگاه قبول

نظر کنند به بیچارگان صف نعال