که ره نمی برد آنجا قیاس و وهم و خیال

مرا تحمل باری چگونه دست دهد

که آسمان و زمین برنتافتند و جبال

ثنای عزت حضرت نمی توانم گفت

ختام عمر خدایا به فضل و رحمت خویش

به خیر کن که همینست غایهامال

بر آستان عبادت وقوف کن سعدی