بسا خاکا به زیر پای نادان

که کوته باز می باشد دمادم

و یا برف گدازان بر سر کوه

کزو هر لحظه جزوی می شود کم

که گر بازش کنی دستست و معصم

نه چشم طامع از دنیا شود سیر

نه هرگز چاه پر گردد به شبنم