شاهی که عرض لشکر منصور اگر دهد

و آن روزگار رفت که گرگی کند شبان

بر بقعه ای که چشم ارادت کند خدای

فرماندهی گمارد بر خلق مهربان

از قیروان سپاه کشد تا به قیروان

گر تاختن به لشکر سیاره آورد

از هم بیوفتند ثریا و فرقدان