تا چون شکوفه پر زر سرخم کنی دهان

گر چون بنفشه سر به سخن برنمی کنم

فکر از دلم چو لاله به در می کند زبان

چون غنچه عاقبت لبم از یکدگر برفت

یارب دعای پیر و جوانت رفیق باد

تا آن زمان که پیر شوی دولتت جوان

دست ملوک، لازم فتراک دولتت