کوه اگر جزو جزو برگیرند

که شود خاک و آدمی یکسان

هردم از روزگار ما جزویست

که گذر می کند چو برق یمان

متلاشی شود به دور زمان

تاقیامت که دیگر آب حیات

بازگردد به جوی رفته روان