زمین دنیا، بستان زرع آخرتست

که اعتماد بقا را نشاید این بنیان

بس اعتماد مکن بر دوام دولت و عمر

که دولتی دگرت در پی است جاویدان

چو دست می دهدت تخم دولتی بفشان

بده که با تو بماند جزای کرده نیک

وگر چنین نکنی از تو بازماند هان