بعید نیست که گر تو به عهد بازآیی

شکر به شکر نهم در دهان مژده دهان

اگر تو باز برآری حدیث من به دهان

به عید وصل تو من خویشتن کنم قربان

تو آن نه ای که چو غایب شوی ز دل بروی

تفاوتی نکند قرب دل به بعد مکان