بهار میوه چو مولود نازپرور دوست

قبای سبز که تاراج کرده بود خزان

به کلبه چمن از رنگ و بوی باز کنند

هزار طبله عطار و تخت بازرگان

که تا بلوغ دهان برنگیرد از پستان

نه آفتاب مضرت کند نه سایه گزند

که هر چهار به هم متفق شدند ارکان