که تا بلوغ دهان برنگیرد از پستان

به کلبه چمن از رنگ و بوی باز کنند

هزار طبله عطار و تخت بازرگان

بهار میوه چو مولود نازپرور دوست

نه آفتاب مضرت کند نه سایه گزند

که هر چهار به هم متفق شدند ارکان

اوان منقل آتش گذشت و خانه گرم