برو محاسن اخلاق چون رطب بر بار

فراخ مایه فضلش چه جای حصر وبیان

به گرد همتش ادراک آدمی نرسد

که فهم برنتواند گذشتن از کیوان

درو فنون فضایل چو دانه در رمان

چو بر صحیفه املی روان شود قلمش

زبان طعن نهد در بلاغت سحبان