ماه و پروین را نگه در قدر او

سرور آفاق شمس الدین حسین

کز بهاء طلعتش چون آفتاب

می درخشد نور بین الحاجبین

همچنان کز بطن ماهی در بطین

آنکه بیرون از ثنا و حمد او

بر سخن دانان سخن عیب است و شین