تا سعدی از خدای بخواهد برای تو

خاص از برای مصلحت عام دیرسال

بنشین که مثل تو ننشیند به جای تو

آن چیست در جهان که نداری تو آن مراد

تا آفتاب می رود و صبح می دمد

عاید به خیر باد صباح و مسای تو

یارب رضای او تو برآور به فضل خویش