هر آنکه بر در بخشایش خدای نشست

اسیر بند بلای برادران در چاه؟

شب فراق نمی باید از فلک نالید

که روزهای سپیدست در شبان سیاه

به عاقبت نرود ناامید ازین درگاه

زمانه بر سر آنست اگر خطایی کرد

که بعد از این همه طاعت کند به عذر گناه