نکاهد آنچه نبشتست عمر و نفزاید

بهشت بردی و در سایه خدای آسای

نگویمت چو زبان آوران رنگ آسای

که ابر مشک فشانی و بحر گوهر زای

پس این چه فایده گفتن که تا به حشر بپای

مزید رفعت دنیا و آخرت طلبی

به عدل و عفو و کرم کوش و در صلاح افزای