تو نیز با گدای محلت برابری

ای نفس اگر به دیده تحقیق بنگری

درویشی اختیار کنی بر توانگری

ای پادشاه شهر چو وقتت فرا رسد

گر پنج نوبتت به در قصر می زنند

نوبت به دیگری بگذاری و بگذری

دنیا زنیست عشوه ده و دلستان ولیک